Δυστυχώς η συνεχεία ήταν ακόμα πιο γλυκόπικρη καθώς το κορίτσι μας, για κάποιο λόγο έβγαλε επιθετικότητα, άρνηση, αντίδραση έως και στοιχειά εμπάθειας  απέναντι στο άντρα που δεν είπε αλλά έκανε πράξεις ότι είπε (πολύ πιθανόν να μην είχε γνωρίσει και άλλον άντρα στο ίδιο μοτίβο μέχρι τότε) χωρίς ούτε να θέλει ούτε να μπορεί να διαχειριστεί με σεβασμό και αξιοπρέπεια τι σχέση τους και σε προσωπικό αλλά και σε επαγγελματικό επίπεδο. Η Μαριάννα δεν κατάλαβε ποτέ ότι ο Μάριος γνώριζε ότι πήγαινε κόντρα σε όλα, και μπράβο του και μαγκιά του έχουμε να πούμε που ανέλαβε όλη την ευθύνη, ενώ η ιδία ούτε κατάλαβε τη έζησε (πολύ πιθανόν να μην καταλάβει και ποτέ – τυχερή θα την πούμε τότε… γιατί αν συνειδητοποιήσει …. Φανταζόμαστε όλοι τη συνεχεία), προσκολλημένη σε εικόνες του παρελθόντος και μιας νοοτροπίας εφήμερης και ανούσιας. Έχω δε παραβλέψει να αναφέρω ότι ο Μάριος δεν έχει ακούσει ούτε ένα τυπικό, ανθρώπινο «σε ευχαριστώ»…

Θα ήταν πολύ όμορφο, και έξυπνο το γυναίκειο φύλο να μπορεί να διακρίνει τα «καθαρά» βλέμματα, του σε θέλω στη ζωή μου και σε διεκδικώ όπως σου αρμόζει, απτά βλέμματα σε θέλω να περάσουμε καλά… Και τα Σαββατόβραδα καλά περνάτε, οι Κυριακές είναι που έχουν αξία… (φυσικά έχει μεταφορική έννοια η προηγούμενη φράση). Ο Μάριος σκέφτηκε, πρότεινε και πραγματοποίησε το θέλω του αρχικά, άλλα και παράλληλα εκπλήρωσε ένα ανεκπλήρωτο όνειρο μιας κοπέλας, σε μια πόλη παραμυθένια , με ότι συνεπάγεται χωρίς να σκέφτεται ηθικό και συναισθηματικό κόστος, δίνοντας απλόχερα τον εαυτό του …. Σε αντίθεση με τη Μαριάννα που πραγματοποίησε ένα όνειρο της, δεν κατάφερε ούτε να το αισθανθεί, ούτε να το ζήσει, γυρνώντας στη βάση της χωρίς να έχει αποκομίσει το παραμικρό συναίσθημα, που δυστυχώς στην ερώτηση «πως τα περάσατε» έχει να απαντήσει  «πολύ όμορφα» και να δείξει αμέτρητες φωτογραφίες  μνημείων, και κάνα δυο με αυτούς που θα έπρεπε να απεικονίζονται στις αμέτρητες φωτογραφίες…

Για να τα πούμε όμως και παντελόνατα τα πράγματα, αντικειμενικά η Κυρά Μαριάννα ούτε ήξερε τι ήθελε, ούτε τι ζήταγε άπτον Μάριο,  πάτησε πάνω στην ντομπροσύνη ενός άντρα που έδωσε το χέρι του να την τραβήξει απτά πατώματα και τις ανούσιες καταστάσεις  και την πήγε στον τρούλο στη βασιλική του Αγίου Πέτρου (όσοι έχουν πάει Ρώμη ξέρουν ότι η θέα αγγίζει τον ουρανό), φυσικά βασιζόμενος σε κινήσεις που είχε δει αλλά και συζητήσεις με τον εαυτό του τύπου… ρε λες να αξίζει ? και αν δεν αξίζει? δεν γαμιέται εγώ προσπάθησα και απέδειξα έμπρακτος ποιος είμαι, αλλά ρε Μαριαννάκι… βρε κουκλίτσα μου… στα 27 κοριτσάκι δεν είσαι…  όλοι έχουν ένα limit στο μέχρι που μπορούν να φτάσουν και το τι μπορούν να δεχτούν και να κατανοήσουν…. Βεβαία το κορίτσι μας ήθελε την ασφάλεια ενός άντρα που μπορεί να την προσφέρει (π.χ. ο καθένας μπορεί να πάει στην Αράχοβα να κάνει το χαϊλίκι του στην Παναγιώτα, η ένα διημεράκι στο νησί των Ανεμών του Αγίου Πνεύματος, έχει και φοιτητικές προσφορές), να περάσει τα όρια, να ανοίξει νέους ορίζοντες και να επενδύσει, αλλά ταυτόχρονα ήθελε και την απόσταση το μη μου απτού, φυσικά αυτά απτήν πρώτη μέρα του ταξιδίου και μετά, πριν τα είπαμε… αααλλο έργο και μόλις επέστρεψαν εξολοκλήρου άλλη αντιμετώπιση!!!

Αφού αγάπη μου φίλοι δεν είστε, γκόμενοι δεν είστε, friends with benefits δεν είστε και δεν γουστάρεις, δεν σου βγάζει τίποτα από ότι δηλώνεις, το ταξιδάκι γιατί το πας ? Να καλύψεις τα κενά σου? Να προχωρήσεις? Να ζήσεις? Τι ακριβώς είπες στον εαυτό σου να τον κοροϊδέψεις?

Σου είπε κανένας ότι όταν παρουσιάζεται κάτι καλό μπροστά σου.. εσύ πρέπει να το κάνεις σάκο πυγμαχίας για να εναποθέσεις τα προβλήματα σου συναισθηματικά ή ψυχολογικά, και να είσαι αχάριστη, ασεβής και αναγωγή και να μην εκτιμάς αυτά που σου προσφέρουν ?

Μαριαννάκι θα ήταν συνετό από πλευράς σου να αρχίσεις το τρέξιμο γιατί  what goes around comes around… Ζαρζαβατικά για βολτούλες Le Zante, υπάρχουν εκατομμύρια, άντρες που να σε παίρνουν απτό χέρι και να σου λένε «πάμε κορίτσι μου, είμαι εγώ εδώ» ελάχιστοι…

Όλοι μας θα πρέπει να εκτιμούμε το χρόνο που διαθέτει κάποιος άνθρωπος για εμάς, να τον σεβόμαστε για αυτή του την πράξη γιατί μπορεί να στερεί κάτι από τον εαυτό του, αν δεν θέλουμε να μας χαρίσει το χρόνο του να είμαστε διακριτικοί στην άρνηση μας,  δεν έχουμε δικαίωμα  να στεναχωρούμε κανέναν, για έναν και μόνο έναν λόγο, ο χρόνος είναι το μονό στοιχείο στη ζωή μας που δεν γυρίζει πίσω!!!

Η ιστορία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, τα συμπεράσματα δικά σας …

Dante

** ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΕΔΩ

Συγγραφεας

Ο μυστηριώδης Dante μας ταξιδεύει στην αντίπερα όχθη του ποταμού και μας λέει όλα όσα σκέφτονται οι άντρες για εμάς.. χωρίς εμάς..

Σχολιασε το!